Son kez Şiiri - Eylül Çiçeği

Yaşadıklarımızı, anılarımızı beraber ağladığımız güldüğümüz anları düşündüm,baştan sona kadar yazdıklarımızı okudum, hangisi gerçekti kavrayamadım.O atılan mutlu resimler daha gerçekti dedim sonra. Bir yanım iyiki sevdim tanıdım dedi, bir yanım kendime yaptığım en büyük ceza ve haksızlıktı dedi. Olsun ne yaptıysam ne yaşattıysam hepsi sevdiğim içindi. Kalbimin bir yanı çok kırgın.Hak etmedin bunları diyor,bir yanı alman gereken ders vardı diyor.Uykusuz gecelerim,rüyalarıma gelişlerin hepsini azat ediyorum. Annenin mezarına gidemedim,anlatırsam o belki hisseder üzülür diye. "Anneler üzülmeyi hak etmiyor çünkü"
Ama bir gün gidersem seni şikayet etmek için değil, Fatiha okumak için gideceğim. Belki o yaşasaydı sen daha başka biri olacaktın.

İdallerinden asla vazgeçme olur mu? Bari kendine verdiğin sözü tut.
Bu sayfayı kapatıyorum. Sende artık rahat edebilirsin.Seni sevmekten pişman değilim. Son kez uzunca resmine baktım ve içimdeki o yüke ve sana veda ettim.
Allah'a emanet.
"BÖRTEN"