Dönüyorum bu kapıdan ve son kez ve ilk, ...

Lzcramcil Ceyhun Erdem
124

ŞİİR


2

TAKİPÇİ

Dönüyorum bu kapıdan ve son kez ve ilk, son kez kurgulamadan bir şiiri. ve o şiirle dönüyorum.

Her yeniden başlayabilr miyim,
yazabilir miyim titrerken parmaklarım tuşların üzerinde,
sigaram sönerken, yenisi yakabilir miyim?

Dumanıyla yazmalıyım adlandırmadıklarımızı ve terk ederken gözlerimdeki nemliliği
üç bacaklı isimsiz bir kül tablasıyla paylaşırken yalnızlığı,
vücudsuz bir özlem çekerek,
pazar akşamüstüsünde, nemli gövdemle,
top oynayan çocukların neşesi ve rüzgarın hafifçe tülleri savuruşu ile
yaşayabilir miyim diye sorarken,
yoksa tüm hikaye şiirin hüzünlü bir ilüzyonu mu?

Bu tanıdık, bu bilinmez,
üstüme kapanan kapıdan,
ve aslında ve belki de ilk ve son kez çıkıyorum titreyen ellerimle.
bu sessiz pazar akşamüstüsünde,
içimi acıtan ve ellerimi tireten,
son kez kurguladığım bu şiirle çıkıyorum,
ve gözlerimin parlayan nemiyle ve üç bacaklı kül tablasının arkadaşlığıyla...

Lzcramcil Ceyhun Erdem
Kayıt Tarihi : 2.7.2006 21:01:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!

Lzcramcil Ceyhun Erdem