Son Kez Şiiri - Muratcan Kamalı

Son kez felekten bir gece verin bana
Evsiz çocuklar gibi gezeyim sokaklarda
Sıcak bir teselli olsun, yüreğim isyan etmesin tanrıya.
Sonra çıkınıma koyun gündüzleri
Bir resimimi çizsin bulutlar
Sadece ay ışığında gözüksün ama
Çünkü o zaman açıktır sevgilinin gözleri.
Bunlar ayrılık fasılıydı
Benim gidişim sıradan olmamalı
Sigara, şarap ve halay havası kokmalı
Ardımdan esen ayrılık rüzgarı
İçine çekenlerin göğsü daralmalı
Ciğerleri yanmalı
Aynı benim gibi, aynı benim gibi
Aynı benim gibi aşık olmalı