Sardı dudakların dudaklarımı, lakin ıslatmadı.
Artık geçmişin gölgesinde kaldı.
Bir kez daha canlanmadı.
Ne biri “bu son” dedi ne de ben duydum.
Savrulup giderken akrep ile yelkovan.
Dönüpte bakmadım ardından.
Okumadım böyle son,
Hiç bir kitaptan.
Oysa okudum yakın bir zamanda,
Hepsini layıkıyla...
Uzanmış yatıyor bir suret tüm beyazlığıyla.
Bense durmuş öylece bakıyorum etrafa.
Kayıt Tarihi : 2.6.2017 01:16:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Thomas Hardy / The Last Time şiir çevirisi
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!