Aklımla gidilemeyecek, gönlüme söz geçiremeyecek bir haldeyim..
Tutan yok ellerimden.. düştükçe düşüyor.. battıkça batıyorum..
An geliyor düşlere dalıyorum.. gafletlerde boğuluyorum..
Evet.. attım kendimi bir kuyuya.. duyan yok,kurtaran yok..
Beni yalnız ben duyarken, kamışlar dillenir bu halimden..
Ses seda yok.. an gelsin ve vademi dolsun isteğiyle yanıp tutuşurken...
Belkide yapmam gerekenleri bile ardımda bırakırken..
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Duygu yüklü şiirinizi beğeniyle okudum başarılarınızın devamını dilerim
Duygu yüklü şiirinizi
beğeniyle okudum
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta