Kafamın içinde, büyük bir meydan muharebesi,
Yüreğimde tsunamiler, fırtınalar, sanki kıyamet sahnesi.
Oysa sen bunların hepsinden bihaber,
bana bakınca duyduğun tek şey, zifiri karanlığın ayak sesi.
Gözlerimde sönerken yıldızlar teker teker,
İçimde yüce bir medeniyet çöker,
Sözlerim dudaklarımda buz tutup donar,
Seninki sadece bir bakış, bende binlerce keder.
Bir yangın büyür ruhumda, kor olur da yakar,
Küllerim savrulur göğe, meçhule doğru akar.
Görmezsin, o zifiri karanlığın ardında,
Yıkılan bir ömrün en son hatırası yatar.
Kayıt Tarihi : 14.10.2026 03:10:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
20 yıldır kalbimden söküp atamadığım, ne kavuşabildiğim, nede vazgeçebildiğim özel bir kişiye, içimdeki son umut kırıntılarını yazmış olduğum şiir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!