Bulaşıcı değil, ölüm bu hayat,
Sonunda herkesin gideceği yer.
İster sarayda kal, ister katta yat,
Sonunda herkesin gideceği yer.
Ne kadar açgözlü olsak da boştur,
Dünya malı derken ömür bir kuştur.
Ecel geldiğinde her şey yokuştur,
Sonunda herkesin gideceği yer.
Dalar da gidersin derin boşluğa,
Her şey kararır da döner loşluğa.
Güvenme dünyada o sarhoşluğa,
Sonunda herkesin gideceği yer.
Güneş doğmaz sanma o son gecede,
Her şey düğümlenir tek bir hecede.
Cevaplar gizlidir bu bilmecede,
Sonunda herkesin gideceği yer.
Ağaç bile susuz meyve mi verir?
İnsan da hırsıyla sararır, erir.
Bir gün gelir bütün saltanat biter,
Sonunda herkesin gideceği yer.
Zenginlik için hep yüzenler olur,
Malına güvenip gezenler olur.
Hak yiyip insanı ezenler olur,
Sonunda herkesin gideceği yer.
Ölünce gariban, zengin hep aynı,
Toprak hiç ayırmaz ağayı, beyi.
Orada anlarsın gerçek her şeyi,
Sonunda herkesin gideceği yer.
Ne paraya bakar ne şana bakar,
Ölüm dediğin şey canları yakar.
Zaman su misali durmadan akar,
Sonunda herkesin gideceği yer.
Giyersin üstüne dikişsiz bezi,
Arkada bırakıp her türlü izi.
Kara toprak bekler her birimizi,
Sonunda herkesin gideceği yer.
Dünyanın işleri burda kalacak,
Gözünü bir avuç toprak alacak.
Her canlı bu sonu elbet bulacak,
Sonunda herkesin gideceği yer.
Kayıt Tarihi : 14.11.2026 12:34:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!