Hani uzaktan bakarsın bir orman misali
Beyaz beyaz çiçekler görürsün irili ufaklı
Yaklaştıkça bir hüzün kaplar içini
Gördüğün manzara değişir yavaş yavaş
O gördüğün ağaçlar birer selvi olup çıkar karşına
Gördüğün çiçeklerde birer mezar taşıymış
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta