Son Durak Şiiri - Elçin Üstkanat

Dünyanın ıslak kokusunu duyuyorum
Duraklar kesfediyorum içerdeki gezintimde
Kimisi kırık dökük
Kimisinde nergis kokuları
Oksadığım saçlar ellerimde
Gözyasların uğultusu
Bulmaya ramak kala kaybedilenler
Sandığından vazgeçtiren sorular
Bu kıyılarda bana çarpan
geri dönüsü olmayan dalgalar
Biriken aynalar
hepsinde farklı farklı yüzler
Yollar var cizilmiş
gidinilmis dönülmüs
sadece dönülmüs
ya da gitmeye hazırlanılmıs
üzerindeki duraklar sayılmıs
ardından vazgeçilmis

Temize çektiğin yazılar
karanlıktan geçilmez
Sana geçtiğim her an duraklar uğranmadan
ve yalnız gidilen olmus
Islanmıs dünya gözlerimde...