Son durak
Son durakta bir kız vardı
Saçlarını bukle bukle tarardı
Çantası omuzunda Kitapları elinde
Oturur düşünürdü selvili yolda
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




soyadimiz ayni bilemiyorum akrabamiyiz yoksa saygilar...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta