Son Durak Şiiri - Ali Can Atalay

Aramızda yolların izi ve bitmeyen serin geceler;
Haritada bir parmak boyu, kalpte derin heceler.
Gözlerin uzağımda belki ama kokun her nefeste;
Sensin tek sığınağım, yolları beyaz bu kafeste.

Telefon ekranında gülünce o güzel yüzün,
Dağılır içimde ne varsa, ne kadar hüzün.
Sesin gelince sarılırım bir anda hayallerine;
Palandöken ulaşamaz, aşkımızın en özel yerine.

Mesafeler korkutmasın, sevdamız daha büyük;
Sana kavuşacağım gün, bitecek elbet bu yük.
Aynı gökyüzünün altında, buluşuruz nasılsa;
Bu yürek yine senin, alnımıza gurbet yazılsa.

Bekle beni sevgilim, güneş elbet yine doğar;
Palandöken bir yana, Kordon boyu bize bahar.
Bırak bu kalp üşüsün, düştüm düşlerimin izine;
Bir gün elbet kavuşuruz, İzmir’in mavi denizine.