Hangi dert söyleyin yıkar insanı! Dağıtır, temelden deprem misali.
Hangi borç çaldı umutlarımı? Yılgın, düşürdü gözünde beni.
En derin yerimde kopuyor kıyamet, burnunun dibinde acıyor canım.
Ölümün aşkına bağladı, içimde açılan bu sonsuz yara.
Ne kadar yalanmış, hesabı tutulmayan gönülden gidenler.
Geçen yılların değeri hiç olmamış bir bardak kadar önemsiz.
Hüznünü dağlara savuran
senin kırılgan
ürkekliğin yok mu ceylan
ruhumu kanatlandıran
an be an kaçmaya hazır haline
ne aşklar susadı
Devamını Oku
senin kırılgan
ürkekliğin yok mu ceylan
ruhumu kanatlandıran
an be an kaçmaya hazır haline
ne aşklar susadı




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta