Son defa Şiiri - Sokaktaki Yazar

**Son defa…**

Son defa diyorum,
içimde bir şehir yıkılıyor o iki kelimenin ağırlığıyla.
Ne vedalara alışığım,
ne de susarak gitmelere…
Ama bu defa başka,
bu defa kalbim bile arkamdan bakıyor.

Son defa bakıyorum sana,
gözlerinde kendimi aramadan,
adımı dudaklarında duymayı beklemeden.
Çünkü bazı hikâyeler
en çok yarım kalınca tamam olur,
ve bazı insanlar
en çok giderken anlaşılır.

Son defa dokunuyorum hatıralarına,
bir sokağın köşesinde bıraktığım gülüşe,
yarım kalmış cümlelerimize,
ve içimde hâlâ susmayan o “belki”ye…
Ama artık biliyorum,
belkiler en çok insanı tüketir.

Son defa seviyorum seni,
ne eksik ne fazla…
Olduğu kadar,
olmadığı kadar,
yettiği kadar…
Çünkü bazı sevgiler
ısrarla değil,
onurla biter.

Ve ben şimdi gidiyorum,
arkamda ne bir sitem,
ne de yarım bir hesap bırakmadan.
Sadece içimde,
senin hiç bilmediğin bir savaşın yorgunluğu var.

Son defa diyorum…
Ve ilk defa gerçekten vazgeçiyorum.

Çünkü insan
en çok kalmak isterken gitmeyi seçtiğinde
büyür…

Sokaktaki yazar
H.Taner BAYTAR