Söner diye üfleyip durma hayat; ben daha da çok alev alıyorum.
İnsan, her bir hücresinde hisseder mi acıyı?
Acının, bedenimde gezinen çıplak parmak uçlarını hissediyorum.
Bu defa “son” dediğim kaçıncı yanılgı?
Oysa hayatı çok iyi tanımıştım ben;
Hayat, kocaman bir kuyuydu; ne dibini bulabildim ne de içini görebildim.
İnsan, eksile eksile öğrenirmiş hayatı, eksik yanlarımdan yazıyorum.
Sen sabahlar ve şafaklar kadar güzelsin
sen ülkemin yaz geceleri gibisin
saadetten haber getiren atlı kapını çaldığında
beni unutma
ah! saklı gülüm
sen hem zor hem güzelsin
Devamını Oku
sen ülkemin yaz geceleri gibisin
saadetten haber getiren atlı kapını çaldığında
beni unutma
ah! saklı gülüm
sen hem zor hem güzelsin




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta