Ey benim Mezopotamya güneşinde parlayan, Süryani bakışlı yarim,
Eski taş evlerin gölgesinde büyüyen, asil reyhan kokulu sevgilim...
Yüzündeki o kutsal güzellik,
Tanrının yeryüzüne indirdiği en güzel hediyedir,
Gözlerimi alamadığım, melekleri bile hayran bırakan ceylanım...
Ben ki Karadeniz’in o deli, o hırçın dalgalarında,
Dumanlı yaylalarında yolunu kaybetmiş bir fırtınaydım;
Her sey birdenbire oldu.
Birdenbire vurdu gün isigi yere;
Gökyüzü birdenbire oldu;
Mavi birdenbire.
Her sey birdenbire oldu;
Birdenbire tütmeye basladi duman topraktan;
Devamını Oku
Birdenbire vurdu gün isigi yere;
Gökyüzü birdenbire oldu;
Mavi birdenbire.
Her sey birdenbire oldu;
Birdenbire tütmeye basladi duman topraktan;




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta