Gönlümün kapısını açtım sonuna kadar
Her giriş - çıkışında kapıyı öne çektin,
Şimdi hem girişin, hem çıkışın da zor ve dar
Böyle olacağını baştan düşünecektin...
Gönlümün bahçesini hani süsleyecektin?
Kokusu koklanmamış türlü çiçekler ile...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta