Solmuş bir dünyaya daha bakıyorum
yanımda bir tiyatrocu var son tiratını okuyor
diğer yanımda kırmış dizini bir kadın ağlıyor
gece oluyor birden
ben inse yalnızlığın ortasında pinekliyorum
adım adım geliyor atlılarıyla o şanlı ölüm
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta