Son Şiiri - Bintü Lfikir

Solmuş bir dünyaya daha bakıyorum
yanımda bir tiyatrocu var son tiratını okuyor
diğer yanımda kırmış dizini bir kadın ağlıyor
gece oluyor birden
ben inse yalnızlığın ortasında pinekliyorum

adım adım geliyor atlılarıyla o şanlı ölüm
son türkülerini söylüyor göçmen kuşlar
dönemiyor bu aciz dünya her zaman ki gibi
ölüm ölüyor bir köşede sessizce
ben ise bir süryani köyünde çarmıha geriliyorum

göz pınarlarıma göç ediyor mülteci hayaller
ayrılıyor yüreğim hasta bedenimden
bir isyan bayrağı gibi yükseliyor ruhum göklere
tutmayın bulutlar beni ait olduğum topraklara gidiyorum
ben ise tekrar yeşermek istiyorum

bir bülbül daha hapsediliyor kafese
haykırışlarıyla küfürleriyle huzur buluyor insanlar
ellerinde geçmişe dair umutlarla bir köylü çocuğu koşuyor ilerden al al yanaklarıyla
ben ise yokluğumda var oluyorum

battı artık bu dünya açmayacak sarı glayör çiçekleri akmayacak dereler kavuşmayacak aşıklar
ve bitmese de bu dünya ölmese insanlar sevmeyecek bu kalp bir daha
ölüyor insanlar ben ise çok öldüm şimdi
yalnızlığa geri doğuyorum
solmuş bir dünyaya daha bakıyorum