Son Şiiri - Berivan Zelal Bayyiğit

Berivan Zelal Bayyiğit
2

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Son

Çırpınıyor kan gölünün ortasında,
Yardım istiyor.
Bakan gözler var gölün kenarında
“Yardım edin! Kurtarın beni, ne duruyorsunuz!” diyor,
Ama hala devam ediyorlar susmaya.
En iyi bildikleri şeyi yapmaya; haykıra haykıra susmaya.
“Yardım edersek sana, buluruz kendimizi senin yanında.
Biz yaşamak istiyoruz.
Bu yüzden gözlerimizi çizdik, görmüyoruz, duymuyoruz, bakmıyoruz, bilmiyoruz, mutluyuz.”
Son nefesinde bir el uzandı ona.
Hep acelesi olan insanoğlunun huyuydu: Geç kalmak.
Ve sonra boğuldu insanlığın son parmak izleri.
İnsanlar bağırdı hep bir ağızdan:
“Bilmiyoruz, görmüyoruz, düşünmüyoruz, mutluyuz, yaşıyoruz.”

Berivan Zelal Bayyiğit
Kayıt Tarihi : 24.7.2021 16:22:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!

Berivan Zelal Bayyiğit