Bu son çağrımdır sana, bilesin.Ya kendin gel, yada bendeki hâyâlini düşlerini hele helede anılarını al götür uzaklara.Yoruldum bendeki seni taşımaktan. Yoksa ipe çekeceğim bendeki seni, dönmemek üzere.Seninle gezdiğimiz caddelerden, oturduğumuz kafelerden lütfen al git kendini buralardan.Belliki bir daha gelmeyeceksin gittiğin yerden.O halde benide azad et sana olan tutsaklıktan ki bende özgürlüğü tadayım.Lütfen...
Ahmet Türkkan
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta