Sen de ki bahar, bahçende öldü
Kuşlar çekip seslerini, gittiler
Sen de ki içilmez bu bahçenin suyu
Hiç bir ayak yürümezdi bu kara yolu.
Her şey bir sözde birikti
Söylenmedi düşmedi dilinden
Sen öyle dönmeyince vefanın ahdine
İçinde sahipsiz kuşların sessizliğiyle
Bir bahar düşer gözümden
belki gelmem gelemem ama
sen yine de bir dilek tut içinden
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta