Sen solan bir yaprak gibi olmamalıydın,
Toz bulutuna bulanmış rüzgarın kanadında,
Göklere uzanan selvidal olaydın.
Toprağa yayılan mantar,
Baharda yeşeren taptaze sümbül gibi kokaydın,
Yıllarca hiç solmayaydın...
Dağ dibinde yeşeren otlara özenip,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta