Sol yanım Şiiri - Asuman Taşbulak 2

Sol Yanım
İsminin baş harfi bile düşse aklıma,
gözlerim nemlenmeye yetiyor.
Oysa hüngür hüngür ağladım gecelere;
beni ayakta tutan,
yaşamak zorunda olduğum o güç oldu.
Koca evrende bir zerre kadar değerim yok sandım;
sende hiç yokmuşum gibi…
Ne acı…
“Seni sevmedim.” dediğin günden beri
kendime gelemedim.
Çok kırgınım.
Issız, terk edilmiş çığlıklarım
içimde yankılanıyor.
En çok da yaşarken, yaşamaya çalışıyorken
sensizlik çöküyor içime, derin derin.
Unutmaya çabaladıkça
sol yanım yanıyor.
Ve o yangını
yalnız ben duyuyorum.