Ömür geçer çaresiz sokaklarımdan
Her adımda duvarlarım yıkılır
Siyahlara bürünmüş ruhumdan
Buram buram esaret kokuları yayılır
Sesler yükselir korkak adımlarımdan
Biri duyar diye cesaretim kırılır
Bedenim bana karanlık zindan
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta