Kaldırımın Öksürüğü Şiiri - Erkan Arslan

I.
Bulutlar perdesini hafifçe araladı,
Gök gürledi usulca, sert mi sert esti rüzgâr.
Saçaklar yağmuru sicim gibi kovaladı,
Kaldırım öksürdü, tütedi bulutla bahar.
II.
Karanlık çökerken pencereme usul usul,
Sokak lambaları ısıtır yalnızlığımı.
Lambanın kor gibi yanan ışığı meçhul,
Neonlar adım adım alır karanlığımı.
III.
Ansızın gök çatlar, bıçak keser karanlığı,
Gece köpürür aniden, yutar fısıltıları.
Tekir kedi sürtünür hayalet sessizliğe,
Sokaklar kör, taşlar dilsiz, sağır duvarları.
IV.
Gölgeler saklanmışken duvarın ağlaması,
Geceyi tutsak etmiş arsız bakışlar.
Baş köşede üç ayaklı köpek havlaması,
Eğri bir sokakta onu terk eden adımlar.

Erkan Arslan - 06-09-2026