Çıktığım aynı yokuş…
Ayaklarım uçuruyordu bedenimi
Aklımdan hiç çıkmıyordunuz
Yokuşun başında siz vardınız.
Viraneye dönmüş
Sokağımız boş, sokağımız ıssız!
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




ve kaçınılmaz son yokuş aynıda ayaklar yıllara prangalı yorgunluk kurbanı çok hoş tebrikler
Sokaklar çağdaş ve modern oldu. Artık dediklerin yok olacak bir bir her yerde..
Taşınma vakti geldiğinde gitmesini bilir gönül. Tebrikler. Sevgiler
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta