Çıktığım aynı yokuş…
Ayaklarım uçuruyordu bedenimi
Aklımdan hiç çıkmıyordunuz
Yokuşun başında siz vardınız.
Viraneye dönmüş
Sokağımız boş, sokağımız ıssız!
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




ve kaçınılmaz son yokuş aynıda ayaklar yıllara prangalı yorgunluk kurbanı çok hoş tebrikler
Sokaklar çağdaş ve modern oldu. Artık dediklerin yok olacak bir bir her yerde..
Taşınma vakti geldiğinde gitmesini bilir gönül. Tebrikler. Sevgiler
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta