Çıktığım aynı yokuş…
Ayaklarım uçuruyordu bedenimi
Aklımdan hiç çıkmıyordunuz
Yokuşun başında siz vardınız.
Viraneye dönmüş
Sokağımız boş, sokağımız ıssız!
Sokakta karşılaştım.
Satarken güllerini,
Alırken alın terini.
Yırtıktı elbisesi,
Ayağında terliği.
Devamını Oku
Satarken güllerini,
Alırken alın terini.
Yırtıktı elbisesi,
Ayağında terliği.




ve kaçınılmaz son yokuş aynıda ayaklar yıllara prangalı yorgunluk kurbanı çok hoş tebrikler
Sokaklar çağdaş ve modern oldu. Artık dediklerin yok olacak bir bir her yerde..
Taşınma vakti geldiğinde gitmesini bilir gönül. Tebrikler. Sevgiler
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta