Sıradan bir sokak da sıradan bir çocuk olarak büyüdüm ben
Sokakları evim yapmıştım evimi sokakların
Çoğu zaman eve bırakılmış gibi hissederdim kendimi
Ne bir odam olmuştu ne de bir yatağım
Evden eve asılmış çarşaflarda uyurdum hep
Mis gibi kokan kardan adam çarşaflar da güneşe inat
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta