Sabah akşam geçerdim sokağınızdan,
Güneş yüzüme vururdu gelip geçerken,
Kuşların ihbarı yükselirdi ağaçlardan,
Gözlerimi çevirirdim evine hafiften,
Acep görünür müydün pencereden,
Savrulur muydu saçın yelden?
Sabah akşam geçerdim sokağınızdan,
Canım çıkardı muzdarip canımdan,
Kalbim sökülürdü heyecandan,
İçimde bir umut çırpınırdı durmadan,
Rahat vermeyecek hevesini almadan.
Sabah akşam geçerdim sokağınızdan,
Adın dua gibi dökülür ağzımdan,
Paslı çivi gibi çıkmıyorsun aklımdan.
Kayıt Tarihi : 23.05.2026 11:27:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
MAZİYE




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!