Sök aşkını al benden, artık yeter,
Her anımda kaybolan bir parça, her hatırada bir kırık.
Bir zamanlar seninle büyüyen umutlar,
Şimdi yıkık bir şehir gibi, harabe içinde terkedilmiş.
Gözlerimde bir zamanlar seninle parlayan yıldızlar,
Şimdi kararmış, solmuş bir gökyüzüne dönüştü.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta