Sofraya Bırakılan Akşam

Bu akşam deniz kokusu getirdim sana
Sessizce bıraktım sofraya
Akşamın payına düşeni
Ellerin ömür kokuyor
Zeytin dalı gibi kırılmış
İçimde bir akşam vakti

İkimiz beraber sığarız bir yaprak altına
Sen güneşten ben yağmurdan saklanırız
Bir martı sesi kadar mavi
Dalgalarla kıyıya vuran
Bir sevda parçası

Sen benim sesine uyku kaçmamış sabahım
Dalından koparıp cebime koyduğum güneşimsin
Yıldızlar göğsüne serpilmiş gökyüzünün
Zifiri karanlıkta
Bir akşam gibi...