İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
ŞİİRİNİZ HOŞTU.....
....YÜREĞİNİZE SAĞLIK.
Canımsın.O kapı açılmıyormuş.Ta ki o zaman geldiğine dek....
Bitsin yaslandığım karanlık...Çok etkiliydi sevgili Nesrin...Tebrikler.Nurdan Ünsal
elimsendelendi gün
birkoşu tükenince yol
önüm arkam sağım solum
anne dersem çık –anne- dersem çık
-bu topraktan kaleyi kim yaptı
içten açılır mı kapısı-
hala kapalı gözlerim
sobele beni yaşamın mimarı
bitsin yas/landığım karanlık
.........................
Dokun bana anne.... der gibi... hadi sobele beni gözlerim kapalı dokunmanı bekliyorum... hissetmek istiyorum dokunuşu ...
İçimi burktu... hüzündü ve güzeldi. Tebrikler
Sevgimle
Gönlüne ghöre olması dileğiyle kutlarım.
Saygılarımla.
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta