Sızı Şiiri - Filiz Kalkışım Çolak

Gelincikler ıslanıyor dokunuşlarında kirpiklerinin kızıl kısrak taylar yar!
Hıçkırığında vuruluyor mavilikler
Koynunda kar beyazı ışıyışların halka halka süzülüşleri
Kumsallarında sırılsıklam titreyişlerin tayfı kayboluyor
Sersefil papatyalar geçiyor kabarcıklarının tenime ilişen saflığından
Kuş ayak periler
Islak bedeninde sim sim birikintilerin sezisi
Ferah kızlar
Yanıyor haylaz yerlerinin uslanışlarında baharlar
Sessizliğinde fısıltılı sabahların gözlerinde buğusundan
yeşillerine bulaştığım göğsün sarhoşluğu yağıyor yar
Ah her yerde nez yakınlaşmaların beline basan kontrbas çığlığı
Damarlarımda sararan fulyaların kızıl öncesi somon ağrıları
Düşüyor sıcağına nefes ah
Ağzı çatlayan yerlerinin susuzluğuyla yeşeren dili okşuyor
Gizlerinde katmerlenen çöl alevini ağzına abandığımız geçişlerin damlacığından saçıyor
İçinde çırpınan denizleri kurutuncaya değin harelendiğimiz cıvıltıların köküne çekiyor
Delindiğim fışkırdığım tenhalarının gözesinden
zehirleneceğini bile bile derinliklerinin akıntısına dalıyor yar
Esnekliğinde kıpır kıpır peltesine kavuşuyor
Sende beni bende seni arayışların zarını çiseliyor
Pembeye salgılandığımız balında vaktin peteğine doluyor
Göğe yükseliyor
küçük yavru kanatlar çıkardığımız bizi kaybedişlerin kucağına çözülüyor yar
Kan ter içinde söylemlerin sevinciyle birleşiyor
Güneşlere uyandığımız meyvenin gelentisinde
dudaklarına su taşıyan sızının tomurcuğuna sancıyor
Ölüyor ah yansıyışlarının ardında sayıklayan sedeflenişlerin
rengine bitiyor
Küllerinden silkeleniyor
gelinciklere kurum verdiğimiz epifitlerinin hayalinde canın ürpertisine boşalıyor
Yeniden sevmelere yaratılıyor
İç içe değgilerinden kesiliyor
Çekirdeğinde sütüne aşılanıyor
Çırılçıplak sevişmelerin şafağında etkiye karışıyor yar!

''berfinbahar''