SİYAH / SET
Siyasetiyle,
inancıyla,
kapkara dilleri,
kara kara elleriyle
kumdan kaleler kurdular.
Devasa kapıların önünde
kartondan kaplanlar.
İlk önce onlar kaçar.
Sırtını yasladığı duvarlar yıkılır,
yıkıntıların arasından
bir çınar göğe yükselir.
Gölgesinde insanlar
ellerini gökyüzüne kaldırır.
Dallarında kuşlar,
yapraklarında su…
Börtü böcek
hayata tutunur.
Bir tek hayat kalır geriye;
ne kartondan kaplan
ne duvar
ne sınır…
Hiçbir kaleye sığmaz.
03.11.2026
UNLBBCN
Umut Engin Deniz
Kayıt Tarihi : 5.11.2026 09:53:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Gücünü siyasetten, inancını çıkardan alanlar; karanlık dilleriyle insanları birbirine düşürürken kendilerine kumdan kaleler kurdular. Kapılarında kartondan kaplanlar nöbet tuttu. Oysa ilk fırtınada hepsi kaçtı. Duvarlar yıkıldığında geriye makamlar, çıkarlar ve sahte kutsallar değil; bütün sınırları aşan hayatın kendisi kaldı.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!