Bu dünyada bir sen, bir de ben varım,
Seni özlüyorum, seni seviyorum kadın.
Rüzgârın esintisinde siyah saçlı bir kız,
Merhaba gönlüme nefes olan yıldız.
Elimi tut, bırakma beni,
Biliyorum ki gurbet ellerdesin şimdi.
Ah, gözlerin gözlerime değince
Ruhumda hep sen, hep bir sen büyüdün sessizce.
Sensizlik geceme çöken bir hüzün,
Her adımda adını fısıldar içimin düzü.
Bir yanım yarım kalmış bir şarkı gibi,
Bir yanım seni bekler sessizce, deli gibi.
Dön gel, sol yanım üşüyor sensiz,
Ruhumun eksiği, kalbimin tek sahibisin.
Bu hayat kalabalık ama ben yine yalnızım,
Çünkü dünyamda bir sen varsın… bir de ben.
Geceler uzadıkça sesin düşer aklıma,
Sanki kulağıma fısıldayan bir dua.
Kalbim, adını her çarpışında anar,
Sanki seni geri getirmek ister gibi.
Sen gülünce açardı içimdeki bahar,
Şimdi sensizliğin ayazında donar her yanım.
Ne zaman gözlerini hatırlasam,
Üşüyen ruhuma güneş gibi dokunursun kadın.
Kayıt Tarihi : 30.11.2025 21:39:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!