AYDIN ERYILMAZ HAYATI
Rüzgar esti bu gönlüme.
Geceler yine karanlık, sensiz.
Çık gel artık, çık gel.
Kalpten kalbe...
Sen, özlemek nedir bilir misin?
Bu gönlüme bir melek düştü.
Seni sevmenin günahı bu mu?
Anlatamadığım öyle anlar var ki...
Yine seni özlüyorum, yine seni seviyorum.
Huzur nedir bilir misin sen?
O, sende sevgilim.
O gözlerin ne güzel yar!
Kalbinde huzur bulduğum...
Güneş açmış gönlüme.
Geceler yine sessiz, karanlık...
Gözyaşları içinde bir fırtına.
Yine sevmişim bir güzel...
Adı bende saklı.
Aydınlık olsam yüreğine,
Elini kalbime koy, sevgili.
Mahşer günü de yine seni severim...
Bırak ucuz çiçekleri;
Aşkına köleyim ben, sevgilim.
Unutmak mülkü mü seni?..
Ölümüm senden olur
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...
Devamını Oku
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!