AYDIN ERYILMAZ HAYATI
Rüzgar esti bu gönlüme.
Geceler yine karanlık, sensiz.
Çık gel artık, çık gel.
Kalpten kalbe...
Sen, özlemek nedir bilir misin?
Bu gönlüme bir melek düştü.
Seni sevmenin günahı bu mu?
Anlatamadığım öyle anlar var ki...
Yine seni özlüyorum, yine seni seviyorum.
Huzur nedir bilir misin sen?
O, sende sevgilim.
O gözlerin ne güzel yar!
Kalbinde huzur bulduğum...
Güneş açmış gönlüme.
Geceler yine sessiz, karanlık...
Gözyaşları içinde bir fırtına.
Yine sevmişim bir güzel...
Adı bende saklı.
Aydınlık olsam yüreğine,
Elini kalbime koy, sevgili.
Mahşer günü de yine seni severim...
Bırak ucuz çiçekleri;
Aşkına köleyim ben, sevgilim.
Unutmak mülkü mü seni?..
Haliç'te bir vapuru vurdular dört kişi
Demirlemişti eli kolu bağlıydı ağlıyordu
Dört bıçak çekip vurdular dört kişi
Yemyeşil bir ay gökte dağılıyordu
Deli cafer ismail tayfur ve şaşı
Devamını Oku
Demirlemişti eli kolu bağlıydı ağlıyordu
Dört bıçak çekip vurdular dört kişi
Yemyeşil bir ay gökte dağılıyordu
Deli cafer ismail tayfur ve şaşı




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!