AYDIN ERYILMAZ HAYATI
Rüzgar esti bu gönlüme.
Geceler yine karanlık, sensiz.
Çık gel artık, çık gel.
Kalpten kalbe...
Sen, özlemek nedir bilir misin?
Bu gönlüme bir melek düştü.
Seni sevmenin günahı bu mu?
Anlatamadığım öyle anlar var ki...
Yine seni özlüyorum, yine seni seviyorum.
Huzur nedir bilir misin sen?
O, sende sevgilim.
O gözlerin ne güzel yar!
Kalbinde huzur bulduğum...
Güneş açmış gönlüme.
Geceler yine sessiz, karanlık...
Gözyaşları içinde bir fırtına.
Yine sevmişim bir güzel...
Adı bende saklı.
Aydınlık olsam yüreğine,
Elini kalbime koy, sevgili.
Mahşer günü de yine seni severim...
Bırak ucuz çiçekleri;
Aşkına köleyim ben, sevgilim.
Unutmak mülkü mü seni?..
İçimi ezer delice bir cesaret
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.
Devamını Oku
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!