Topluyorum siyah nurdan can diye yaprak yaprak
o sevgili biliyor ki kullansa rüzgardan bir tarak
hande-i ağyardan ağlar bu gönlüm bilir o yar
gam ve kederden dayadı ruhuma en sivri bir mızrak
her intikam ve kinin içinde gelir gider bir affın
bir şarkı vardı tellerini kurşulamalı mıydı telgrafın
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta