Sitem Etme Şiiri - Ayten Özgün

Yükleme günahı ne bana ne kendine sevgili
Biz bu hırçın hayatın nehrinde yan yana taştık
Sırt sırta verdik de devrildi koskoca gençliğimiz
Aynı gök kubbenin altında aynı kuraklıkta yandık

Sorma artık sen mi ben mi diye bu yorgunluğu
Biz koca bir ömrü tek bir yürekte bölüştük
Umutları astığın o yıldızlar birer birer düşerken
Sen ağladın sessizce ben senin içine gömüldüm

Kuryan dallar yüzümüze kapanan o sağır kapılar
Dünyanın ayıbıdır ey sevgili senin değil
Biz sevgiyle açtık göğsümüzü hayat bize duvar ördü
Böyle bir iflasta kaybetmek inan ki bizim ayıbımız değil

Gidenler çoktan gitmişti yetişemedik ne yazık ki
Rıhtımlar sürgündü dostlar ufkunda kayboldular
Ama bak nehirler hala akıyor gözlerinin arkasında
İçindeki o gizli pınar kuruyup da yok mu oldu

Faili de biziz bu ömrün mağduru da biziz
Aynı yangından kalan iki parça koruz şimdi
Zaman kırılsın varsın akrep ve yelkovan dursun
Sende biliyorsun ki biz birbirimizden asla vazgeçmeyiz

Sil o yüzüne bulaşan akşamın solgun izlerini
Yorulduk evet ama bitti mi sandın hikayemizi
Vazgeçmek yok birlikte tükenmekten yola devem
Gel sarılalım şimdi baştan yazalım kaderimizi