Tut ki hiç karşılaşmadık seninle
Açılmadı paslı kilitleri kapımın
Senin hediyen değil yüzümdeki çizgiler
Ne güldürdün ne ağlattın
Tut ki hiç duymadım sesini
İçimden taşıp bedenine akmadım
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




sevgili yılmaz güzel yazıyorsun puan vericin kim ise pek bu işten anlamıyor sana 5 vermiş
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta