İçimi dolduran, kalbimi kabzeden
bir sis var içimde.
Etrafı bulanıklaştıran
gözümü kör eden bir sis.
Yalnızlaşan ve ıssızlaşan
küçük bir kasaba gibiyim
hava ise sisli.
Sisten görünmüyor
görünmeye değer hiçbir yanım.
Benim için gelenler dönüyor
geldikleri yerlere.
Haksızlık ediyorlar diyemiyorum
haklılar ve de oldukça.
Umut içinde umutsuz bıraktıklarım
tüm tamları yarımlaştırdıklarım
Keskin bir bıçaktan halliceyim
şu sıralar ve aralar.
Ara sıra ağlamaklıyım
gelenler yağmur sanar yaşlarımı.
Dökülen yapraklar
kirpiklerimdir yol kenarlarında.
Yüreğimdir deniz mesela
hep dalgalı.
Esen lodossa
içimin ürpertisi…
Kayıt Tarihi : 19.11.2026 11:01:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!