Sanki yoğun bir sis inmiş, görünmezi daha görünmez
yapan, belki karanlık içime sinmiş, ışığı dehlizde kuran. Gidip görmedim, kendi geldi, neden demedim, bir harcıalem duygu ki her yerde sarfederim, bir etrafa bakar
bir kendime dönerim, dönerim de ne olur, kendimi yerinden ederim, hiç olmamış yerim, sökülse dert mi olur,
böyle de geçer giderim, kem bakışın gül de birikmiş teri
akar teninden, yaz göğü rengarenk, durgun. Havayı terkederim.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Gayet güzel bir şiir, hoşuma gitti.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta