Sırtımdaki Hançer Şiiri - Mert Svo

Yemen çöllerinde, yolumu bağladım,
Hasretin narıyla, sinem dağladım,
Düşmana değil de, size ağladım,
Sırtımdan vuranlar, gardaş çıktı bak.

Hicaz’ın demirden, o uzun rayı,
Böldünüz fırkaya, koca alayı.
Mahşere bıraktım, ben bu olayı,
Kıbleye dönen yüz, nasıl taş olur?

Kırıldı elimde, su dolu testi,
Çölün rüzgârı da, bir garip esti,
Hainlik bu yolu, ne acı kesti,
Kanımız karıştı, kızgın kumlara.

Parlak sarı altın, aklını çeldi,
Lawrence'in yalanı, bağrımı deldi,
Müslüman diyordum, o bana eldi,
Yıkıldım ben burda, yaban ellerde.

İngiliz zehrini, aşına kattın,
Peygamber bağrına, bir taş da attın,
Kardeşlik hakkını, ucuza sattın,
Vicdanın sızlamaz, bu nasıl iştir?

Fahreddin Paşa’dır, o şanlı nefer,
Bu yolda kılındı, en kutsal sefer,
Sizlere kar kaldı, o kara zafer,
Resul’un ordusu, yalnız kaldı hey!

Ne Lawrens’e kızdım, ne de düşmana,
Onların işi bu, kasteder cana.
Sözüm o soysuzca, ahde uyana,
Hakkımı helal hiç, etmem mahşerde!