Daha güzel bir kalemle, daha güzel bir kağıda; daha güzel şeyler yazmak isterdim. Ama kırık kalbimden, kırık elimden gelen bu.
“Ölmek isteyip de ölememek” derler. Ya! Yanıp da söyleyememek sevdiğine sevgisini. Bir gün geçememek karşısına da bağıramamak “Seni seviyorum” diye. Ağlayamamak; önünde diz çöküp dizlerine sarılıp ayaklarını secde ederek ağlayamamak.
Seni tertemiz, elimde mutluluklarla beklemek, sana güzel şeyler yazmak isterdim, dedim ya, kırık kalbimden kırık elimden gelen sadece bu. Bir yığın kırık, bir yığın dökük.
Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
Devamını Oku
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.



