herkesin kendine ait.
ya henüz paylaşamayacağı.
ya çok bölüşülmüş,
kimseyle paylaşamayacak kadar daraltılmış.
yada inmemek üzere askılarda kalmış,
malum, evrensel, kişisel,
şiirsel acılaı var.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




böylesine ifade kolaylığını uhdesinde barındıran bir şairin elbette söyleyemediği saklısı kalmamış olmalı..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta