Sıradan Şiiri - Muhittin Gurbuz

Uzunca bir zaman sonra elleri üşüyen adama
Ve bakıyorum şimdi yine halisülasyonlu
Dokunuşsuz…
… Arayışlarda,
Özlemek, sevişmek, aşksa
Neydi bende eksik olan
Yada neydi adındaki muamma
Yazmak kendimi sana
Yeniden yeni diye
Unut beni mesela
Yeni, yeni vücutlar öğren
Siper et bakışları beddualara
Ve dönsün geriye yalvarışım
Çığlık edip sal beni ayyuka,
İnce bir dalda açan yaprak
Rüzgar vurdukça üşüyor yaprak
Senin bana bıraktığın bir tat var acımtırak
Peşine düşmem diye konuşmuştum koynunda
Ve hala aklımda bırakıp gittiğin o gün
Ve kaldırımdaki halim
Aç kaldım, susuz kaldım, harçlıksız kaldım
Oralı bile olmadın
Geriye kalan acı, acı mısralar
Ben sana süslü sözler yazamam
Dil kırıp kırıtamam
Küfreden ilk kadın benim sana

Ağlayanda benim
Aradığın o ışığa
Ve dua eden de benim
Yine kış…
Yine soğuk…
Düşmüşsün peşime üşüdü mü ellerin
Ben her gece ağlarken adına
Sen seni unutan gölgeler peşinde
Oyalandın gözlerini
Ben sana ağladım,
Sen oyalandın…
Oyunbozanlık ettiğin sokaklarda
Ben ağladım...
Sen kayboldun boşlukta...
Ne haddime gelip rüyana girmek
Sırada çok bekleyenin vardır senin
Benim ne haddime üzerine eğilmek
İnci misali boynunu süslemek
Göğüs kafesinde sıkışmış serce misali
Çırpınan son bir nefesim
Ha çıktım ha çıkacağım
söylediğin en doğru cümle;
gidende yok, kalanda yok...
gelende...