Sırlarla doğdum, sırlarla öleceğim.
Yapraklar gibiyim, solmayı bilirim.
Sırlarımın içnde binlerce nasır.
Nasırlarla fışkırır hayatlar.
Hayatımın közünde azgın bir hır.
Kızgın demirden yemişlerim var.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




hayatın kendisi zaten sırdır derler, tebrikler
Sırlı bir şiir. İsmi ile özdeş olmuş.Doğum ile başlayan yolculuk başlı başına sırdır.Yalnız şairin bahsettiği sır biraz farklı olsa gerek. Paşlaşmamaya da kararlı görünüyor. Hakkıdır,aksi halde sır,sır olmaktan çıkar.Kutluyorum Değerli Şair'i
Solmadan yeşeren güzel şiri kutlarım.saygılar
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta