Öncesiz, sonrasız bir zaman kavşağında
Yönünü şaşırmış yolcularız biz...
Bir uzak çizgide batarken güneş
Hayal mi, gerçek mi bir gün bilecek miyiz?
Bir gün bilecek miyiz kimiz, neyiz biz?
Nereden bulmuşuz bunca acıyı, bunca sevgiyi?
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta