Kılı kırk yarmakla başlar gerçek hayat.
Ayrıntıları yaşamakla perçinlenir insan...
Kızıl kor demirken bir demirci dükkânındaki örsün üzerinde,
Yediğin darbelerin anlamını anlamaya çalışırsın;
Bir işe yarayan edevat olana kadar...
Bir gün koca bir mıh olursam kalbinin tavanına,
Çakılırken kanarsa, kabuk tutarsa arsız yüreğin;
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta