Sınırlar Şiiri - Kasım Kobakçı

Çok uzak sürgünlerden, sınırları zorladım,
Bütün kuralları ve yasakları kolladım.
*
Ne tanıdık bir yüz var, ne dolaştığım şehir,
İçimde çağlayıp da duran, kapkara nehir.
*
Boş hevesler peşinde koşarken o insanlar,
Kaybolmuş sokaklarda yaşanırken isyanlar.
*
Ben yine de evimde, tuhaf bir savaştayım,
Kaçmak ve saklanmakla bitmeyen telaştayım.
*
Tutsaklık ve özgürlük yakın anlamlı mıdır?
Sorgular durur aklım, bu ne biçim sancıdır?
*
İkisinin safında sessizce beklemekte,
Tam unuttum derken o zehrini eklemekte.
*
Gölgen tuhaf bir bıçak, değdi köprücüğüme,
İnanmalı mıyım ben, aynada gördüğüme?
*
Yoksa sargı bezlerim, mani mi oldu sana?
Kanayan anılarım, sıçradı mı dört yana?
*
Kapatmış mı gölgeler, bıraktığın o izi?
Yoksa lanetlemeli mi çöküveren dizi?