Toprak oldum ben sular geçti kollarımdan
Derilerim gözenek gözenek, ağaç kökleri girdi oralardan saçlar oldu
Kemikler bir pürüzsüz porselen
Kodlanmış tüm kelimeleri hayatımın
Altında gizli kaldı
Çıkamadı,
Duyabileceklerin kulaklarında çınlamadı
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta