Sinem Karaaslan Şiirleri

8

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Sinem Karaaslan

Kayık aşırı karanlık suda küreğe yaslanıyordu,
Zaman kayıptı,
Çölde kum ne değilse
Suda yakamoz oydu.
Tam zamanını bekledi şafak,
Ufukta güneş,

Devamını Oku
Sinem Karaaslan

Kafiyenin son harfine kapılmış
Büyüsünü sözcükte unutmuş dizeler gibi
Kentin karanlığına gömülen bir kadranda
Bir akrep ve bir yelkovan buluşmayı bekler
Hayatın çalar saati isyana alışkın bir rüzgarı hikaye eder artık

Devamını Oku
Sinem Karaaslan

Kahverengi göl akşamlarında
Tuvaline ney sığdıran çocuk,
Beni de götür
Ufkun serapla birleştiği yere.
Bulutlar titrerken
Ay ışığı fikrime kafidir.

Devamını Oku
Sinem Karaaslan

Ufka boynu bükük ışıklar düştü
Yeşilinden utandı ormanlar
Kuşlardı
Kanatları tutuşmuştu
Asit köpürüyordu dereler
Buğday plastik kokuyordu

Devamını Oku
Sinem Karaaslan

Kimsenin meçhule akan suları olmamıştır
Ve kimse durulmamıştır akarken
Gün erken
Erkene giderken
Yasemin kokar zaman

Devamını Oku
Sinem Karaaslan

Belirsiz bir çizgi var ufukta,
Rüzgar sakin yaprakları süpürüyor.
Gün güneşini mavi bir tepsiyle getirmek üzere.
Şafak,
Ağrılı bir şeyler taşıyor.
Kızıl bir kavanoza benziyor gökyüzü.

Devamını Oku
Sinem Karaaslan

Yağmurun buncası boşa düşmez kentlerin yüzüne.
Ürkek,mağdur,malum zamanlar...
Her yer kırmızı
Kanı gülden,gülü şafaktan ayırt etmek zor.
Gene de çarşıya pazara çıkıyor insanlar,
Nehir kenarlarında dalgın gezintiler yapıyor

Devamını Oku
Sinem Karaaslan

Gonca ateşini terk etmiş bir meçhule gidiyor
Zaman küle dönmüş
Ufuk müphem serenatlara hazırlanıyor
Kimsesiz bir ağaç kendine ağlarken göl kıyısında
İnsanın içindeki çöl çoğalıyor

Devamını Oku